Ze schilderden koningen, heiligen en zichzelf, toen vrouwen dat niet hoorden te doen.
Eeuwenlang kon een vrouw in Italië niet zomaar kunst studeren, alleen reizen of lid worden van een schildersgilde. Sommigen deden het toch. In Bologna, Florence, Rome en Venetië werden vrouwen beroemde kunstenaars, en een paar verdienden meer dan de mannen om hen heen.
De meeste kunstenaressen begonnen in een familiewerkplaats: hun vader was schilder en ze leerden het vak thuis. Anderen waren nonnen die in het klooster schilderden. Bologna was een goede stad voor hen. Families waren daar trots op een dochter die kon schilderen, en de stad had zelfs een eigen schilderende heilige, de non Caterina de' Vigri. Lavinia Fontana kreeg elf kinderen en schilderde toch grote altaarstukken, terwijl haar man hielp met het atelier. Artemisia Gentileschi overleefde een verkrachting en een pijnlijk openbaar proces, en bouwde daarna een carrière op in Florence, Rome en Napels. Na hun dood werden veel van deze vrouwen vergeten, en sommige schilderijen werden zelfs aan mannen toegeschreven. Nu zetten musea hun namen weer op de muur.
Kies een kleur en volg één verhaal. Bij elk moment staat waar je het nog ziet.
Properzia de' Rossi uit Bologna is een van de eerste bekende beeldhouwsters. Eerst werd ze bekend door piepkleine snijwerkjes op vruchtenpitten.
Te zien in: Museo di San PetronioDe jonge Sofonisba Anguissola uit Cremona stuurt een tekening van een lachend meisje. Volgens het verhaal vraagt Michelangelo om iets moeilijkers: een huilende jongen. Ze tekent een jongen die door een kreeft wordt geknepen.
Te zien in: Museo di CapodimonteSofonisba verhuist naar Madrid om de jonge Spaanse koningin Elisabeth van Valois te dienen. Jarenlang schildert ze de koninklijke familie.
Te zien in: Museo del PradoIn haar klooster in Florence schildert Plautilla Nelli een Laatste Avondmaal van zo'n zeven meter lang. Vrouwen schilderden dit onderwerp bijna nooit.
Te zien in: Museo di Santa Maria NovellaLavinia Fontana schildert zichzelf aan een klavierinstrument, een teken van een goed opgevoede dame. Achter haar staat een dienstmeisje.
Te zien in: National Academy of San LucaIn Rome daagt de vader van Artemisia Gentileschi de schilder Agostino Tassi voor de rechter omdat hij haar heeft verkracht. Tijdens het proces wordt ze gemarteld om haar woorden te testen, maar ze houdt vast aan haar verhaal.
In Florence wordt Artemisia het eerste vrouwelijke lid van de Academie voor Tekenkunst. Haar Judith onthoofdt Holofernes is een van de krachtigste schilderijen in de Uffizi.
Te zien in: Uffizi GalleriesSirani leidde de werkplaats van haar vader in Bologna en begon een school voor kunstenaressen. Ze schilderde zo snel dat mensen kwamen kijken. Ze werd maar 27.
Te zien in: Bologna National Art GalleryRosalba Carriera uit Venetië maakt pastelportretten die heel Europa wil hebben. In Parijs wordt ze toegelaten tot de Koninklijke Academie voor schilderkunst.
Te zien in: Gallerie dell'Accademia di VeneziaAnna Maria Luisa de' Medici tekent het Familiepact: de kunst van de familie moet voor altijd in Florence blijven, voor iedereen. Daarom hangen de Uffizi nog steeds vol.
Te zien in: Uffizi GalleriesDe musea en plekken waar dit verhaal tot leven komt.
Zoek Judith onthoofdt Holofernes van Artemisia: dapper, bloederig en onvergetelijk. En bedank Anna Maria Luisa de' Medici, die ervoor zorgde dat al deze kunst in Florence bleef.
Het grote paleis van de Medici aan de overkant van de rivier. Zoek Judith en haar dienstmeid van Artemisia, en de vruchten en bloemen van Giovanna Garzoni, die schilderde als een wetenschapper.
Het huis van de familie van Michelangelo. Op een plafond schilderde de jonge Artemisia een vrouw die de Aanleg verbeeldt, het natuurlijke talent.
Het grote museum van Bologna, met schilderijen van twee sterren van de stad: Lavinia Fontana en Elisabetta Sirani.
Zoek Minerva die zich aankleedt van Lavinia Fontana, een van haar laatste schilderijen, gemaakt in Rome. Bijna geen enkele vrouw schilderde toen een naakte godin.
De oude academie van de kunstenaars van Rome. Hier hangt het zelfportret van Lavinia Fontana aan het klavier.
Ze diende jarenlang de Spaanse koningin in Madrid.
Ze leidde andere vrouwen op, onder wie haar eigen zussen.
Haar zachte pastelportretten waren in heel Europa gewild.