Monet, Renoir, Degas, Morisot, Cassatt: de vrienden die licht schilderden
In 1874 organiseerde een groep jonge schilders hun eigen tentoonstelling. Een criticus lachte ze uit en noemde ze "impressionisten". Ze hielden de naam, en veranderden de kunst voorgoed.
In de jaren 1860 bepaalde de Parijse Salon welke kunst goed was. De Salon hield van grote, gladde schilderijen van goden en veldslagen. Een groep vrienden wilde iets anders. Monet, Renoir, Degas, Pissarro en Berthe Morisot schilderden het echte leven: cafés, danseressen, treinen en picknicks op zondag. Ze werkten vaak buiten, en snel, om het licht te vangen voordat het veranderde. Nieuwe verf in tubes maakte dat makkelijk, en de trein bracht ze in een paar uur naar de kust van Normandië. In 1874 hielden ze hun eigen tentoonstelling. De critici waren niet vriendelijk. Maar de vrienden gingen door, met acht tentoonstellingen in twaalf jaar. Ook de Amerikaanse Mary Cassatt deed mee. Later verhuisde Monet naar Giverny. Zijn laatste dertig jaar schilderde hij vooral zijn eigen vijver. Nu horen deze "mislukte" schilders bij de meest geliefde ter wereld.
Kies een kleur en volg één verhaal. Bij elk moment staat waar je het nog ziet.
Een Amerikaanse schilder bedenkt de metalen verftube. Nu kunnen kunstenaars hun kleuren mee naar buiten nemen.
De Salon weigert zoveel schilderijen dat de keizer een tweede tentoonstelling opent. Manets Le Déjeuner sur l'herbe zorgt voor een schandaal.
Te zien in: Musée d'OrsayMonet schildert de haven van Le Havre in de ochtendmist, met snelle, losse streken. Dit kleine schilderij geeft de beweging haar naam.
Te zien in: Musée Marmottan MonetDertig kunstenaars tonen hun werk in het oude atelier van fotograaf Nadar. Een criticus spot met de "impressionisten". Berthe Morisot is de enige vrouw.
Renoir schildert een zonnig zondagsbal bij de Moulin de la Galette. Kijk naar de vlekjes licht die door de bomen vallen.
Te zien in: Musée d'OrsayMonet zet zijn ezel neer in station Saint-Lazare en schildert een hele serie van het station. Treinen, stoom en glas: het moderne leven als kunst.
Te zien in: Musée d'OrsayOp uitnodiging van Degas exposeert de Amerikaanse Mary Cassatt voor het eerst met de groep. Zij schildert moeders, kinderen en vrouwen in het theater.
Degas toont zijn wassen Kleine danseres van veertien jaar, met echt haar en een tutu van stof. Veel bezoekers schrikken. Na zijn dood werden er bronzen kopieën gegoten.
Te zien in: Musée d'OrsayIn Rouen schildert Monet de voorkant van de kathedraal steeds opnieuw, in ochtend-, middag- en avondlicht. Hij maakt meer dan dertig versies.
Te zien in: Musée des Beaux-Arts de RouenEen dag na het einde van de Eerste Wereldoorlog biedt Monet zijn reusachtige Waterlelies aan Frankrijk aan. Ze komen in 1927, na zijn dood, in de Orangerie.
Te zien in: Musée de l'OrangerieDe musea en plekken waar dit verhaal tot leven komt.
De grootste impressionistische collectie ter wereld, in een oud treinstation. De beroemde schilderijen hangen meestal op de bovenste verdieping. Mis het uitzicht op Parijs door de enorme stationsklok niet.
Twee witte ovale zalen, met licht van boven, en Monets Waterlelies helemaal om je heen. Ga op het bankje in het midden zitten en laat je ogen langzaam langs de muren gaan.
Een rustige villa bij het Bois de Boulogne met de grootste Monet-collectie ter wereld, inclusief Impression, soleil levant. Er hangt ook veel werk van Berthe Morisot.
Een van de beste impressionistische collecties buiten Parijs, met een van Monets schilderijen van de kathedraal van Rouen. Loop daarna naar de echte kathedraal en vergelijk.
Monets roze huis, zijn verzameling Japanse prenten en de beroemde groene brug over de vijver met waterlelies. Ga vroeg: de paden worden druk.
Een klein museum in Vernon, vlak bij Giverny. Blanche was Monets stiefdochter en zijn schilderspartner, en hier hangt haar eigen werk.
Ze vond plaats in het oude atelier van fotograaf Nadar.
Door het echte haar en de tutu leek ze zo levend dat sommige bezoekers schrokken.
Hij schilderde haar meer dan 30 keer om te laten zien hoe licht de steen verandert.